ندای الرحیل
دراحیای فرهنگ آخرتگرایی 
همکاروانیان

-----------------------

-----------------------

داستانهای شگفت انگیزی از بهشت و نعمتهای بهشتی

-----------------------

عذاب های جهنم

-----------------------

معادشناسی

-----------------------

 ثواب الاعمال و عقاب الاعمال

-----------------------

 حيات پس از مرگ

علاّمه سيّد محمد حسين طباطبائى(ره)

-----------------------

معاد

-----------------------

معاد و جهان پس از مرگ -آية اللَّه العظمى ناصر مكارم شيرازى

-----------------------

پسورد  کتاب: www.parsseh.com
حدیث اول:

 امام علی علیه السلام:

 العاقل من غلب هواه و لم یبع آخرته بدنیاه

خردمند کسی است که بر هوس خود چیره گردد و آخرتش را به دنیا نفروشد

 غررالحکم-ح1983

***

حدیث دوم:

 امام صادق علیه السلام:

 اعمل الیوم فی الدنیا بما ترجو به الفوز فی الآخرت

امروز در دنیا کاری انجام بده که بوسیلۀ آن به رستگاری در آخرت امید بری.

 تحف العقول ص306

***

حدیث سوم:

 حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم:

حب الدنیا و حب الله لایجتمعان فی قلب أبدا

دنیا دوستی و خدادوستی هرگز در یک قلب جمع نمی شوند

تنبیه الخواطرج2ص122

***

حدیث چهارم:

حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم:

 ا عظم الناس هما المؤمن یهتم بأمر دنیاه و أمرآخرته

با همت ترین مردم مؤمنی است که هم به کار دنیایش و هم به کار آخرتش اهتمام دارد

کنزالعمال-ح702

***

حدیث پنجم:

حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم:

ا لدنیا مزرعه الآخره دنیا کشتزار آخرت است.

***

 حدیث ششم:

حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم:

 ا لدنیا سجن المؤمن و جنه الکافر

 دنیا زندان مؤمن و بهشت کافر است.

 بحارج74ص157

***

حدیث هفتم:

امام علی علیه السلام:

و إن الیوم عمل و لا حساب و غدا" حساب و لا عمل

 امروز روزعمل است نه حساب و فردا روز حساب است نه عمل

 نهج البلاغه-خ42

***

حدیث هشتم:

امام صادق علیه السلام:

 پیامبر (ص) فاطمه را دید که لباس خشن بر تن دارد و به دست خویش (آسیاب می گرداند) و آرد می کند و در همان حال فرزند خود را شیر می دهد. اشک بر چشمان پیامبر آمد و فرمود: دخترم! تلخی دنیا را به عنوان مقدمۀ شیرینی آخرت تحمل کن. عرض کرد: ای رسول خدا! خدای را بر نعمتهایش ستایشگر و سپاسگذارم.

***

حدیث نهم:

 امام صادق علیه السلام:

من سب مؤمنا" أو مؤمنه بما لیس فیهما بعثه الله فی طینت الخبال.

 هرکس به زن یا مرد مؤمن دشنام بدهد و ایشان را به چیزی که در آنها نیست متهم کند، خداوند او را در طینت خبال محشور می کند.

مستدرک الوسائل-باب 138

***

 حدیث دهم:

حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم:

 من طعن فی مؤمن بشطر کلمه حرم الله علیه ریح الجنه

هرکس به شخص باایمانی حتی با کوچکترین کلمه طعنه بزند، خداوند بوی بهشت را بر او حرام می کند. مستدک الوسائل-ابواب احکام عشرات باب 139ح6

***

حدیث یازدهم:

 امام محمد باقر علیه السلام:

 ما من انسان یطع فی عین مؤمن الا مات بشر میته و کان قمنا أن لایرجع إلی خیر

هیچ انسانی در پیش روی مؤمنی با او طعنه نمی زند، مگر اینکه به بدترین مرگها می میرد و سزاوار است که هرگز چنین کسی بسوی خیر و خوبی و سعادت باز نگردد.

 وسائل-ج8ص612

***

حدیث دوازدهم:

 امام علی علیه السلام:

 ایاک أن تکون علی الناس طاعنا"و لنفسک مداهنا" فتعظم علیک الحوبه و تحرم المثوبه

 مبادا به مردم طعنه زنی و آنان را سرزنش کنی و خود را ستایش نمایی که درنتیجه گناهت بزرگ و لغزشهایت زیاد شده از ثواب و پاداش محروم شوی.

 آثارالصادقین-ج11ص509

***

 حدیث سیزدهم:

 حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم:

 من اشتذل مؤمنا" أو حقره لفقره و قله ذات یده شهره الله یوم القیمه ثم یفضحه

هرکس مؤمنی را برای فقر و تهیدستی اش حقیر و کوچک شمارد، خداوند در روز قیامت وی را انگشت نمای خلایق کرده رسوایش می کند.

 بحار-ج72ص142

 ***

حدیث چهاردهم:

حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم:

 من أذل عنده مؤمن و هو یقدر علی أن ینصره أذله الله یوم القیمه

هرگاه مؤمنی نزد شخصی مورد تحقیر و اهانت قرار بگیرد و آن شخص قادر به یاری او باشد و از آودفاع نکند، خداوند در روز قیامت او را نزد خلایق خوار و ذلیل و رسوا می کند.

 بحار-ج72ص226

***

 حدیث پانزدهم:

 امام علی علیه السلام:

 الدنیا خلقت لغیرها، و لم تخلق لنفسها

دنیا برای دنیا آفریده نشده، بلکه برای آخرت آفریده شده

***

حدیث شانزدهم:

امام علی علیه السلام:

منهومان لا یشبعان: طالب علم ، و طالب دنیا

دو گرسنه هستند که هرگز سیر نگردند:طالب علم و طالب دنیا

 

امام علی علیه السلام:

الا حر یدع هذه اللماظه لأهلها؟ إنه لیس لأنفسکم ثمن إلا الجنه، فلا تبیعوها إلا بها

 آیا آزاده ای نیست که این ته ماندۀ بی ارزش را به اهلش واگذارد و خود را اسیر دنیا نکند؟ بهوش باشید که ارزش شما تنها بهشت است، پس خود را جز بدان نفروشید.

 ***

حدیث هفدهم:

امام علی علیه السلام:

 اذکروا انقطاع اللذات، و بقاء التبعات همواره به یاد آرید که خوشیها تمام شدنی است و نکبتهای آن ماندنی

***

 حدیث هجدهم:

امام علی علیه السلام:

 إن أولیاءالله هم ألذین نظروا إلی باطن الدنیا إذا نظر الناس إلی ظاهرها، و اشتغلوا باجلها إذا اشتغل الناس بعاجلها، فأماتو منها ما خشوا أن یمیتهم، و ترکوا منها ما عملوا أنه سیترکهم. ورأوااستکثار غیرهم منها استقلالا، و درکهم لها فوتا. أعداء ما سالم الناس، و سلم ما عادی الناس. بهم علم الکتاب و به علموا، و بهم قام الکتاب و به قاموا. لایرون مرجوا فوق ما یرجون، و لا مخوفا فوق ما یخافون.

 دوستان خدا باطن دنیا را نگرند آنگاه که مردم چشم به ظاهر آن دوخته اند، و آنان به کار آخرت پردازند در حالی که دیگران به زندگی زودگذر مشغولند. پس آنچه را که ترسند هلاکشان سازد از خود دور کنند، و آنچه از دنیا را که دانند واگذاردشان، واگذارند. افزون طلبی دیگران را از دنیا کم ارزش ببینند و دنیاطلبی آنان را خسارت. با آنچه که دنیاپرستان دوست دارند دشمن اند، و آنچه را که آنان دشمن دارند دوست دارند. به وسیلۀ آنان قرآن دانسته شود، و آنان نیز به قرآن شناخته شوند. بدانان کتاب الهی برپا شود، و آنان به کتاب حق استوار گردند. به چیزی جز لطف و احسان الهی امید ندارند، و از چیزی جز کیفر کردارشان نهراسند.

 ***

 حدیث نوزدهم:

امام علی علیه السلام:

 إن أعظم الحسرات یوم القیامه حسرت رجل کسب مالا فی غیر طاعه الله فورثه رجل فأنفقه فی طاعه الله سبحانه فدخل به الجنه و دخل الأول به النار

 بزرگترین حسرت در روز قیامت، حسرت مردی است که ثروتی را از راه حرام به دست آورده، پس وارثان، آن را در راه طاعت الهی انفاق کنند که به بهشت وارد شوند ولی خود او به آتش رود.

***

حدیث بیستم:

امام علی علیه السلام:

 إن أخسر الناس صفقه و أخیبهم سعیا رجل أخلق بدنه فی طلب اماله و لم تساعده المقادیر علی إرادته، فخرج من الدنیا بحسرته، و قدم علی الاخره بتبعته. زیانکارترین مردم از نظر داد و ستد، و ناامیدترین آنان در کوشش، مردی است که تنش را در جستجوی آرزوهایش فرسوده کند اما بخت یارش نگردد، پس با آن حسرت از دنیا رود و با سنگینی گناه به سرای باقی شتابد.

 ***

 حدیث بیست و یکم:

امام علی علیه السلام:

 الرزق رزقان: طالب و مطلوب. فمن طلب الدنیا طلبه الموت حتی یخرجه عنها، و من طلب الاخره طلبته الدنیا حتی یستوفی رزقه منها

روزی دو نوع است:

 رزقی که جویندۀ صاحب خود است، و رزقی که جوینده در پی آن است. پس آنکه دنیا را جوید مرگ او را دنبال کند تا از دنیا بیرونش برد، و آنکه در پی آخرت باشد دنیا او را طلب کند تا روزیش را به تمام و کمال از آن برگیرد

***

 حدیث بیست و دوم:

امام على عليه‏السلام:

 الدُّنيا ظِلُّ الغَمامِ ، وحُلُمُ المَنامِ

دنيا، سايه ابر است و خوابى كه خُفته مى‏بيند.

 ***

حدیث بیست و سوم:

 امام على عليه‏السلام:

 لا يَغُرَّنَّكُم ما أصبَحَ فيهِ أهلُ الغُرورِ ، فَإِنَّما هُوَ ظِلٌّ مَمدودٌ إلى أجَلٍ مَعدودٍ .

زنهار، برخوردارى فريب‏خوردگان دنيا شما را نفريبد؛ زيرا كه در دنيا چون سايه‏اى است كه تا زمانى محدود ، پهن مى‏شود

 ***

حدیث بیست و سوم:

 امام على عليه‏السلام:

 إنَّ الدُّنيا ظِلُّ الغَمامِ ، وحُلُمُ المَنامِ ، وَالفَرَحُ المَوصولُ بِالغَمِّ ، وَالعَسَلُ المَشوبُ بِالسَّمِّ ، سَلاّبَةُ النِّعَمِ ، أكّالَةُ الاُمَمِ ، جَلاّبَةُ النِّقَمِ

دنيا ، سايه ابر است، خوابى است كه خفته مى‏بيند، شادىِ پيوسته به غم و شهد آميخته به شرنگ است؛ رباينده نعمت‏ها خورنده ملّت‏ها و جلب كننده رنج و عذاب‏هاست

***

حدیث بیست و چهارم:

 امام على عليه‏السلام:

 ما مَثَلُ دُنياكُم عِندي إلاّ كَمَثَلِ غَيمٍ عَلا فَاستَعلى ، ثُمَّ استَغلَظَ فَاستَوى ، ثُمَّ تَمَزَّقَ فَانجَلى .

 حكايت دنياى شما در نزد من نيست ، مگر به سان حكايت ابرى كه [به تدريج] بالا و بالاتر مى‏آيد و سِتَبر و پُر مى‏شود و سپس از هم مى‏پراكنَد و از بين مى‏رود.

 ***

 حدیث بیست و پنجم:

 امام على عليه‏السلام:

ـ ـ يَصِفُ الدُّنيا ـ إنَّها عِندَ ذَوِي العُقولِ كَفَيءِ الظِّلِّ ؛ بَينا تَراهُ سابِغا حَتّى قَلَصَ ، وزائِدا حَتّى نَقَصَ .

 در توصيف دنيا ـ دنيا در نظر خردمندان ، چون حركت سايه است كه هنوز پهن نشده ، جمع مى‏شود و هنوز زياد نشده ، كم مى‏شود.

 ***

حدیث بیست و ششم:

 امام على عليه‏السلام:

 مَثَلُ الدُّنيا كَظِلِّكَ ، إن وَقَفتَ وَقَفَ ، وإن طَلَبتَهُ بَعُدَ حكايت دنيا،

به سان سايه توست كه اگر بِايستى ، مى‏ايستد و اگر دنبالش كنى ، دور مى‏شود.

 ***

 حدیث بیست و هفتم:

 امام زين العابدين عليه‏السلام :

إنَّ جَميعَ ما طَلَعَت عَلَيهِ الشَّمسُ في مَشارِقِ الأَرضِ ومَغارِبِها ـ بَحرِها وبَرِّها وسَهلِها وجَبَلِها ـ عِندَ وَلِيٍّ مِن أولِياءِ اللّه‏ِ وأهلِ المَعرِفَةِ بِحَقِّ اللّه‏ِ ، كَفَيءِ الظِّلالِ .

 همه آنچه خورشيد بر آن طلوع كند ، در خاوران و باختران زمين ـ از درياها و خشكى‏هايش و دشت‏ها و كوه‏هايش ، در نزد هر يك از اولياى خدا و به نزد آنان كه خدا را به درستى مى‏شناسند، همانند جا به جا شدن سايه‏هاست.

***

حدیث بیست و هشتم:

امام باقر عليه‏السلام:

 إنّ الدُّنيا عِندَ العُلَماء مِثلُ الظِّلِّ .

دنيا، در نظر عالمان، به سان سايه است.

***

 حدیث بیست و نهم:

امام صادق عليه‏السلام :

كانَ فيما وَعَظَ اللّه‏ُ بِهِ عيسَى بنَ مَريَم عليه‏السلام :

 . . . يا عيسى ، لاتُشرِك بي شَيئا ، وكُن مِنّي عَلى حَذَرٍ ، ولا تَغتَرَّ بِالصِّحَّةِ ولاتُغَبِّط نَفسَكَ ؛ فَإِنَّ الدُّنيا كَفَيءٍ زائِلٍ ، وما أقبَلَ مِنها كَما أدبَرَ .

 از جمله اندرزهاى خداوند به عيسى بن مريم عليه‏السلام :

 ... اى عيسى! چيزى را شريك من مگردان، از من برحذر باش و به تن‏درستى غرّه مشو و خويشتن را خوش‏بخت مپندار ؛ زيرا دنيا همانند سايه‏اى ناپايدار است و آنچه از آن بيايد ، به مانند آن است كه رفته است

 ***

 حدیث سی ام:

مصباح الشريعة ـ در سخنى كه به امام صادق عليه‏السلام نسبت داده شده :

 إنَّ الدُّنيا خَلَقَهَا اللّه‏ُ تَعالى بِمَنزِلَةِ ظِلِّكَ ، إن طَلَبتَهُ أتعَبَكَ ولاتَلحَقُهُ أبَدا ، وإن تَرَكتَهُ يَتبَعُكَ وأنتَ مُستَريحٌ .

دنيا را خداوند متعال به سان سايه تو قرار داده است كه اگر در پِى آن بدَوى ، تو را خسته مى‏كند و هرگز بدان نمى‏رسى و اگر رهايش كنى ، او در پىِ تو مى‏آيد و تو آسوده باشى. .

 ***

حدیث سی و یکم:

امام على عليه‏السلام:

 ـ در ديوان منسوب به ايشان ـ

 إنَّمَا الدُّنيا كَظِلٍّ زائِلٍ أو كَضَيفٍ باتَ لَيلاً فَارتَحَل أو كَنَومٍ قَد يَراهُ نائِمٌ أو كَبَرقٍ لاحَ في اُفُقِ الأَمَل

دنيا ، چون سايه ناپايدار است/

يا چون ميهمانى كه شبى‏بيتوته كند و سپس برود . يا چون رؤيايى كه خفته مى‏بيند/

يا چون آذرخشى كه در افق آرزو بر مى‏جَهَد

 ***

 حدیث سی و دوم:

 تنبيه الخواطر : كانَ الحَسَنُ بنُ عَلِي عليه‏السلام يَتَمَثَّلُ ويَقولُ :

 

 يا أهلَ لَذّاتِ دُنيا لا بَقاءَ لَها إنَّ اغتِرارا بِظِلٍّ زائِلٍ حُمُقُ :

حسن بن على عليهماالسلام به اين بيت تمثّل مى‏جُست:

اى اهل لذّت‏هاى دنياى ناپايدار!/ فريفتگى به سايه‏اى گذرا ، حماقت است .

 ***

حدیث سی سوم:

 عنه عليه‏السلام ـ في الدّيوانِ المَنسوبِ إلَيهِ ـ :

 

 إنَّمَا الدُّنيا فَناءٌ لَيسَ لِلدُّنيا ثُبوتُ إنَّمَا الدُّنيا كَبَيتٍ نَسَجَتهُ العَنكَبوتُ ولَقَد يَكفيكَ مِنها أيُّهَا الطّالِبُ قوتُ وَلَعَمري عَن قَليلٍ كُلُّ مَن فيها يَموتُ

امام على عليه‏السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان ـ :

 جز اين نيست كه دنيا فانى است دنيا را پايندگى نيست . دنيا ، همانند خانه‏اى است كه عنكبوت آن را بتَنَد . تو را از دنيا بسنده كند اى دنياجوى، قُوتى . به جانم سوگند كه به‏زودى هركه در آن است ، مى‏ميرد .

 ***

 حدیث سی چهارم:

 امام على عليه‏السلام ـ

 در ديوان منسوب به ايشان ـ

 تَحَرَّز مِنَ الدُّنيا فَإِنَّ فَناءَها مَحَلُّ فَناءٍ لا مَحَلُّ بَقاءِ فَصَفوَتُها مَمزوجَةٌ بِكُدورَةٍ وراحَتُها مَقرونَةٌ بِعَناءِ حَذَر از دنيا، كه دنياى فانى منزلگاه رفتن است ، نه جاى ماندن . زلالى‏اش آميخته با تيرگى است و آسودگى‏اش قرين رنج .

***

حدیث سی پنجم:

الإمام عليّ عليه‏السلام ـ

 فِي الدّيوانِ المَنسوبِ إلَيهِ ـ :

 إنَّ الَّذينَ بَنَوا فَطالَ بِناؤُهُم‏وَاستَمتَعوا بِالأَهلِ وَالأَولادِ جَرَتِ الرِّياحُ عَلى مَحَلِّ دِيارِهِم فَكَأَنَّهُم كانوا عَلى ميعادِ وأرَى النَّعيمَ وكُلَّ ما يُلهى بِهِ يَوما يَسيرُ إلى بِلىً ونَفادِ « كَمْ تَرَكُواْ مِن جَنَّـتٍ وَ عُيُونٍ * وَ زُرُوعٍ وَ مَقَامٍ كَرِيمٍ * وَ نَعْمَةٍ كَانُواْ فِيهَا فَـكِهِينَ * كَذَ لِكَ وَ أَوْرَثْنَـهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ » (الدخان : 25 ـ 28) إنّ هؤلاء القوم كانوا وارثين فأصبحوا موروثين ، وإنّ هؤلاء القوم استحلّوا الحُرم فحلّت بهم النقم ، فلا تستحلّوا الحرم فتحلّ بكم النقم (تاريخ بغداد : ج 1 ص 132)

 امام على عليه‏السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان ـ :

آنان كه بناهاى بلند بر ساختندو از زن و فرزندان ، برخوردار شدند . بادها بر خانه‏هايشان همى‏وزيد انگار كه بر اين قرار ، وعده داشتند . ونعمت‏ها و همه‏سرگرمى‏ها را مى‏بينم كه روزى كهنه و نابود مى‏شوند . بادها بر خانه‏هاى آنان وزيد انگار كه بر اين قرار ، وعده داشتند . و نعمت‏ها و همه سرگرمى‏ها را مى‏بينم كه روزى كهنه و نابود مى‏شوند على عليه‏السلام فرمود: «چنين مگو ؛ بلكه چنان بگو كه خداوند فرموده است: «چه باغ‏ها و چشمه‏سارها كه بر جاى نهادند ، و كشتزارها و سراهاى نكو ، و نعمتى كه در آن خوش بودند. آرى، و ما آنها را به مردمانى ديگر ، ارث داديم» (دخان: آيه 25 ـ 28). مردمان اين ديار ، خود روزگارى وارث [ديگران] بودند و بعد ، ديگران وارث آنها شدند. اين مردم ، حرام‏ها را حلال شمردند و از اين رو ، عذاب بر آنان فرود آمد . پس، مبادا شما حرام‏ها را حلال كنيد ، كه بر شما نيز عذاب نازل مى‏شود (تاريخ بغداد : ج 1 ص 132). " hr

***

حدیث سی ششم:

 تنبيه الخواط :

 رُوِيَ أنَّ سُلَيمانَ بنَ داوودَ عليه‏السلام مَرَّ في مَوكِبِهِ وَالطَّيرُ تُظِلُّهُ ، وَالجِن‏وَالإِنس عَن يَمينِهِ وعَن شِمالِهِ ـ قالَ : ـ فَمَرَّ بِعابِدٍ مِن عُبّادِ بَني إسرائيلَ ، فَقالَ : وَاللّه‏ِ يَابنَ داوود ، لَقَد آتاكَ اللّه‏ُ مُلكا عَظيما! قالَ : فَسَمِعَهُ سُلَيمان عليه‏السلام فَقالَ : لَتَسبيحَةٌ في صَحيفَةِ مُؤمِنٍ خَيرٌ مِمّا اُعطِيَ ابنُ داوودَ ، وإنَّ ما اُعطِيَ ابنُ داوودَ يَذهَبُ وَالتَّسبيحَةُ تَبقى .

 

 روايت شده است كه سليمان بن داوود عليهماالسلام با گروه همراه خود مى‏رفت ، در حالى كه پرندگان بر او سايه افكنده بودند و جنّيان و آدميان ، از راست و چپ او حركت مى‏كردند. بر عابدى از عابدان بنى اسرائيل گذشت . عابد گفت: اى پور داوود! به خدا سوگند كه خداوند ، سلطنت با عظمتى به تو عطا كرده است . سليمان عليه‏السلام كه سخن او را شنيد، گفت: «يك ذكر سبحان اللّه‏" در كارنامه مؤمن ، بهتر از آن چيزى است كه به پورِ داوود داده شده است؛ زيرا آنچه به پور داوود داده شده ، مى‏رود و ذكر تسبيح مى‏مانَد

 ***

 حدیث سی هفتم:

 امام زين العابدين عليه‏السلام:

 العَجَبُ كُلُّ العَجَبِ لِمَن عَمِلَ لِدارِ الفَناءِ ، وتَرَكَ دارَ البَقاءِ .

شگفتا ، بس شگفتا از آن كه براى سراى نيستى مى‏كوشد و بر سراى ماندگارى چشم مى‏پوشد! *** حدیث سی هشتم: امام على عليه‏السلام سبابُ الدُّنيا مُنقَطِعَةٌ ، وعَواريها مُرتَجِعَةٌ . اسباب دنيا از هم گسيختنى است و عاريه‏هاى آن ، بازگشتنى.

 ***

 حدیث سی نهم:

 امام على عليه‏السلام :

أينَ الَّذينَ بَلَغوا مِنَ الدُّنيا أقاصِيَ الهِمَمِ؟!

كجايند آنان كه به دورترين خواست‏هاى دنيوى رسيدند؟!

 ***

 حدیث چهلم:

 امام على عليه‏السلام:

 أينَ الَّذينَ مَلَكوا مِنَ الدُّنيا أقاصِيَها ؟

كجايند آنان كه تا دوردست‏هاى زمين ، پادشاهى كردند؟!

 

 ***

ارسال: دوشنبه سی ام آبان 1390 ساعت21:3 نویسنده:بهنام جدی
و الله یدعوا الی دارالسلام
.: Weblog Themes By SibTheme :.

نگرشی نو

سلام
وبلاگ حاضر، تلاش کوچکی است برای دگرگون کردن بدیهیات،گرایشها و هدفها ...
وبلاگ حاضر تلاش کوچکی است برای زنده کردن قلبها و دگرگون کردن آرزوها...
وبلاگ حاضر، تلاش کوچکی است برای احیای فرهنگ آخرتگرایی و نواختن ندای الرحیل...
پس...
باور کنیم که جهان به نگاهی نو نسبت به مرگ نیازمند است...
باور کنیم که نگرش غلط به اسرارآمیزترین پدیدۀ هستی - مرگ - لحظه لحظۀ عمر بشر را به پوچی کشانده است....
باور کنیم که ما رهگذریم ودنیا ظرفیت و توان تحمل آرزوهای ما را ندارد...
باور کنیم که مرگ در این نزدیکیست و ما چاره ای جز رفتن نداریم...
باور کنیم که دلهای ما برای آزاد شدن از ترسها و گرایشهای دنیا، به ترسها و گرایشهای آخرت نیازمند است...
باور کنیم که تنها طریقتی که می تواند ما را به خدا برساند، طریقت توشه چینی است...
ویادمرگ، آب حیات بخشیست برای زنده کردن بشریت...
ویاد مرگ شمشیر و سپر محکمیست، در برابر فرهنگ پوچ گرای غربیها...
و یاد مرگ، مرهم شفا بخشیست برای انقلاب بیمار شده به ویروس دنیاگرایی...
موضوعات وب


کاربر:
رمز:

منوی وبلاگ ندای الرحیل

منوی تصویری وبلاگ ندای الرحیل

 صفحه اصلی

-----------------------

ندای الرحیل2-تصاویر

-----------------------

ندای الرحیل3-سیاسی

-----------------------

ندای الرحیل4-خواب

-----------------------

 ندای الرحیل5 - شعر

********

سنگرهای دشمن

  • طلبه امروزی